رستوران‌ها ایرانی
۱۹۲ رستوران در یاب اینفای ثبت شده است، در ۹۲ منطقهٔ پستی.
۱۹۲ رستوران
چوپان
مونیخ, آلمان
«چوپان شوابینگ» رستورانی افغان در محلهٔ شوابینگ مونیخ است، در اوکام‌اشتراسه ۳، که دو دوست دوران مدرسه در سال ۲۰۱۵ راهش انداختند. قابلی پلو، خورش‌های افغانی، کباب، سمبوسه و چلو زعفرانی بدون گوشت سرو می‌کند. دیوارهایش سرخ است و رباعی خیام را روی دیوار سالن نوشته‌اند. هر شب باز است، غذا را بیرون‌بر می‌دهد و برای مراسم هم پذیرایی می‌کند. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از هزار نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
نوش
برلین, آلمان
«نوش» رستورانی ایرانی با آشپزی مدرن در شارلوتنبورگ برلین است، در کانت‌اشتراسه ۱۴۳. کباب کوبیده و غذاهای ایرانی با ادویه و مواد تازه سرو می‌کند، میز رزرو می‌گیرد و سفارش مراسم هم می‌پذیرد. غذا را بیرون‌بر و با پیک هم می‌دهد. هر روز هفته تا نیمه‌شب باز است و آخر هفته‌ها دیرتر. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از پانصد نفر امتیاز حدودی ۴ دارد.
Arche Nova
فرانکفورت, آلمان
«آرشه نووا» رستورانی ایرانی در ساختمان اکوهاوس فرانکفورت است، جنوب بوکنهایم و نزدیک ایستگاه وست‌بانهوف. ساختمان پر از شیشه و گیاه است و سالن رستوران را شبیه یک واحهٔ سبز کرده. کنار خوراک‌های ایرانی، سوپ و سالاد و پاستا و فلام‌کوخن و غذای گیاهی و وگان هم دارد، و باغ آبجو. یکشنبه‌ها تعطیل است. میز رزرو می‌کند و بیرون‌بر دارد. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از پانصد نفر امتیاز حدودی ۴ دارد.
محسن
زیگبورگ, آلمان
«محسن» کبابی ایرانی در زیگبورگ است، در تسایت‌اشتراسه ۹. کباب سلطانی، کوبیده و زرشک‌پلو با مرغ سرو می‌کند. غذا را بیرون‌بر و با پیک هم می‌رساند. شش روز هفته باز است و چهارشنبه‌ها تعطیل است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
میهن
هامبورگ, آلمان
«میهن» رستورانی افغانستانی با آشپزی مدرن شرقی در اپندورف هامبورگ است، در اپندورفر وگ ۲۴۰. ظهر و شب سرو دارد و بین دو وعده بسته است. میز رزرو می‌گیرد و غذا را بیرون‌بر و با پیک هم می‌دهد. هر روز هفته باز است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از هزار نفر امتیاز حدودی ۴٫۵ دارد.
Hindukush
مونیخ, آلمان
«هندوکش» رستورانی افغان در مرکز مونیخ است، در لاندورااشتراسه ۴۴ نزدیک ایستگاه مرکزی. سوپ ماشاوا، سمبوسه و منتوی سرخ‌شده یا بخارپز، پلوهای باسماتی با گوشت گوسفند یا کوفته، و کچالو چلوی گیاهی سرو می‌کند، با کباب و نان تازهٔ افغانی که خودشان می‌پزند. هر روز از پیش از ظهر تا شب باز است و غذا را بیرون‌بر هم می‌دهد. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از هزار نفر امتیاز حدودی ۴ دارد.
پریسا
هامبورگ, آلمان
«پریسا» رستورانی ایرانی در هامبورگ شمالی است، در زیریش‌اشتراسه ۹۴. غذاهای بزرگ برای هم‌خوری و کوکتل سرو می‌کند و فضایی گرم و دنج دارد. غذا را با پیک هم می‌دهد. پنج روز هفته باز است، دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل، و وسط هفته فقط شب‌ها. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دو هزار نفر امتیاز حدودی ۴٫۵ دارد.
زعفران
براونشوایگ, آلمان
«سفران» رستورانی افغان در هلم‌اشتدتر اشتراسه ۵۸ براونشوایگ است. آشک و منتو را دست‌ساز می‌پزد و بولانی، پکوره، بورانی بادنجان، قابلی پلو و نارنج پلو و کباب تکه هم دارد. چند غذایش نسخهٔ وگان هم دارد. پنج روز هفته عصرها باز است، یکشنبه ظهر هم باز می‌کند، و دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل است. غذا را برای بردن آماده می‌کند. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از پانصد نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
آرام
زولت, آلمان
«آرام» رستورانی ایرانی در وسترلند جزیرهٔ زیلت است، در بوتیشراشتراسه ۲. ته‌چین، کباب کوبیده، جوجه‌کباب، فسنجان، قورمه‌سبزی، منتو و کشک بادمجان سرو می‌کند و ماهی، میگو و غذای گیاهی هم دارد. بشقاب مخصوصش برای دو نفر چیده می‌شود. سفارش کترینگ و برگزاری مهمانی هم می‌پذیرد. هر روز هفته عصرها باز است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
پردیس
مانهایم, آلمان
«پردیس» رستورانی ایرانی در محلهٔ نکاراشتات‌اُست مانهایم است، در فریدریش‌ابرت‌اشتراسه ۵۸. آشپزی ایرانی را با خوانشی امروزی‌تر عرضه می‌کند، کباب بره روی سیخ و چای از پرطرفدارهای کارتش است و خودش را رستورانی محله‌ای برای همسایه‌ها و خانواده‌ها می‌داند. غذا را در محل، بیرون‌بر و با پیک می‌دهد. شش روز هفته باز است و چهارشنبه‌ها تعطیل است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از هزار نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
پرسپولیس
هایدلبرگ, آلمان
«پرسپولیس» رستورانی ایرانی در شهر قدیم هایدلبرگ است، در تسوینگراشتراسه ۲۱. کارت غذایش هر روز عوض می‌شود و چهار تا پنج پلوی گوناگون دارد که دو سه تای آن‌ها گیاهی است. مرغ کبابی با برنج زعفرانی و خورشی با سس انار از غذاهای آن است. غذا را در محل، بیرون‌بر و با پیک می‌دهد و هر روز هفته باز است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
Café Safran
ینا, آلمان
«کافه سفران» غذاخوری کوچکی در شوتسن‌هوف‌اشتراسه ۶ ینا است که هم غذای ایرانی می‌دهد هم پیتزا و فست‌فود. سالاد شیرازی و سالاد پنیر، بولانی و قورمه‌سبزی در کنار پیتزا، مرغ سوخاری و فلافل سرو می‌کند و نان تازه هم دارد. غذا را بیرون‌بر می‌دهد و به خانه هم می‌رساند. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از پنجاه نفر امتیاز حدودی ۴ دارد.
سپیده
هامبورگ, آلمان
«سپیده» رستورانی ایرانی و خانوادگی در واندسبک هامبورگ است، در هامر اشتراسه ۵. مزه، خورش و کباب سرو می‌کند، فضای بیرونی برای نشستن دارد و حال‌وهوایش بی‌تکلف است. غذا را بیرون‌بر و با پیک هم می‌دهد. هر روز هفته از ظهر تا شب باز است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دو هزار نفر امتیاز حدودی ۴٫۵ دارد.
قصر
هامبورگ, آلمان
«قصر» رستورانی ایرانی در هامبورگ شمالی است، در لوبکر اشتراسه ۱۱۹. خورش‌های کلاسیک ایرانی و کباب با چلو زعفرانی سرو می‌کند و سالنش با آثار هنری ایرانی تزیین شده. میز رزرو می‌گیرد و غذا را بیرون‌بر و با پیک هم می‌دهد. هر روز هفته از ظهر تا شب باز است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از هزار نفر امتیاز حدودی ۴ دارد.
اکسین
کلن, آلمان
«اوکسین» رستورانی ایرانی و مدیترانه‌ای در محلهٔ زودشتات کلن است، در آلته‌بورگر اشتراسه ۳۵. کارش مزه است: بشقاب‌های کوچک سرد و گرم مثل حمص، تبوله، بابا غنوش و کوسکوس که با هم روی میز چیده می‌شوند، در کنار غذاهای اصلی. سالنش با چراغ قرمز و نیمکت چیده شده، تا چهل نفر جا دارد و برای مراسم هم گرفته می‌شود. پنج روز هفته باز است و دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل. غذا را بیرون‌بر هم می‌دهد. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
La Perseria Mashti
شریسهایم, آلمان
«لا پرسریا مشتی» رستورانی ایرانی در شریسهایم است، در لندشتراسه ۸۰. کباب و غذاهای سنتی ایرانی سرو می‌کند و در کنارشان غذای مدیترانه‌ای هم دارد. چیزی که خودش را با آن متمایز می‌داند رولو و کاری‌هایی است که با ادویه‌های ایرانی می‌پزد. غذا را بیرون‌بر و با پیک هم می‌رساند و برای مهمانی‌های بالای بیست‌وپنج نفر بیرون از ساعت کار عادی‌اش هم باز می‌کند. پنج روز هفته باز است و دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از پانصد نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
ماری
کلن, آلمان
«ماری» رستورانی افغان و ایرانی در محلهٔ لیندنتال کلن است، در لوکزامبورگر اشتراسه ۱۸۳. منتو و قابلی پلو از غذاهای افغانی‌اش است و چلوکباب، خورش، ماست‌وخیار، ماست‌وموسیر، بورانی و انواع ترشی هم دارد، در کنار یک بخش غذای گیاهی. شش روز هفته از ظهر تا شب باز است و دوشنبه‌ها تعطیل. غذا را بیرون‌بر هم می‌دهد. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴ دارد.
کافه زعفران
بوخوم, آلمان
«کافه سفران» غذاخوری ایرانی در کرونن‌اشتراسه ۳۱ بوخوم است. بادمجان‌پلو و فسنجان از غذاهای شاخصش است و دلمه برگ مو، پیش‌غذا و دسر هم دارد. شش روز هفته از ظهر تا شب باز است و دوشنبه‌ها تعطیل. غذا را بیرون‌بر هم می‌دهد. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
حافظ
مونیخ, آلمان
«حافظ» رستورانی ایرانی در شونفلد اشتراسه ۱۵ آ مونیخ است و نامش را از حافظ شیرازی گرفته. مزه و پیش‌غذا، سالاد و سوپ، کباب، خورش، پلوهای ایرانی، غذای دریایی، غذای وگان و دسر سرو می‌کند و کارت نوشیدنی و شراب هم دارد. فضایش امروزی است با حال‌وهوای شرقی. هر روز از ظهر تا شب باز است و غذا را بیرون‌بر هم می‌دهد. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از هزار نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
زعفران
کمنیتس, آلمان
«زعفران» رستورانی ایرانی در مرکز کمنیتس است، در پرومنادن‌اشتراسه ۵، و خودش را نخستین رستوران ایرانی ایالت زاکسن می‌داند. از سال ۲۰۱۸ کار می‌کند، صاحبش خودش آن را می‌گرداند و جای کوچک و خانوادگی‌ای است. کباب کوبیده و برنج زعفرانی سرو می‌کند و بستنی زعفرانی هم دارد. نشست‌های ماهانه‌ای دربارهٔ تاریخ و فرهنگ ایران برگزار می‌کند. غذا را در محل و بیرون‌بر می‌دهد و در شعاع کوتاهی هم می‌رساند. شش روز هفته باز است و دوشنبه‌ها تعطیل است. در گوگل با توجه به نظر بیشتر از دویست نفر امتیاز حدودی ۴.۵ دارد.
در یک نگاه
۱۹۲ رستوران در یاب اینفای ثبت شده است، در ۹۲ منطقهٔ پستی.
۹۲
منطقهٔ پستی (۰۱۰ تا ۹۹۰)
۱۵۴
کد پستی مجزا
درباره رستوران‌ها ایرانی
یک کلمه روی این فهرست نشسته و پشتش دو جور شب کاملاً متفاوت است: پیشخانی که سر آن سفارش می‌دهید و بیست دقیقه بعد بیرون‌اید، و سالنی که میز رزروشده دارد و آخر شب صورت‌حساب می‌آورد. این نوشته دربارهٔ چیزی است که خود فهرست نشانتان نمی‌دهد: غذا، و اینکه چطور سفارشش بدهید که همانی بیاید که می‌خواستید.
نشان «تأییدشده» چه می‌گوید و چه نمی‌گوید
نشان «تأییدشده» فقط یک چیز را می‌گوید: یک شخص واقعی پشت این پروفایل است و خودش آن را اداره می‌کند. یاب اینفای مدرک، مجوز، سابقه یا صلاحیت هیچ‌کس را بررسی نمی‌کند، و این نشان خریدنی هم نیست.
پیشخان کباب یا سالن غذاخوری
فرق این دو در کیفیت غذا نیست، در شکل شب است. پیشخان‌ها سریع‌اند و برای ناهار و غذای بیرون‌بر ساخته شده‌اند؛ سالن‌ها برای نشستن‌اند، با پیش‌غذا و چای و جا برای یک میز خانوادگی. روی این فهرست هیچ‌کدام برچسب جداگانه ندارد، چون این دسته زیرشاخه ندارد و همه در یک صف‌اند. پیش از راه افتادن، عکس‌های پروفایل (میز و صندلی، یا پیشخان و چند چهارپایه) و یک پرسش تلفنی تکلیف را روشن می‌کند: رزرو قبول می‌کنند یا نه. جواب «ما رزرو نداریم» خودش یک جواب کامل است.
کباب‌ها، و چیزی که واقعاً از هم جدایشان می‌کند
منو اسم‌ها را ردیف می‌کند و فرض را بر این می‌گذارد که شما می‌دانید کدام کدام است:
- کوبیده: گوشت چرخ‌کرده روی سیخ پهن. چربیِ داخل گوشت آن بافت نرم را می‌سازد، و کوبیدهٔ خشک و پودری یا کم‌چرب بوده یا دوباره گرم شده است. گوساله باشد یا بره یا مخلوط، از آشپزخانه‌ای تا آشپزخانهٔ دیگر فرق می‌کند و روی منو ننوشته‌اند.
- برگ: فیلهٔ ورقه‌شده و خوابانده در پیاز و زعفران. کم‌چرب‌تر، گران‌تر و ظریف‌تر از کوبیده، و آن‌قدر نازک که چند ثانیهٔ اضافه روی آتش خشکش می‌کند.
- جوجه: مرغ، یا زعفرانی و زردرنگ یا با گوجه و لیمو و سرخ‌رنگ. مهم‌تر از رنگ این است که با استخوان است یا بی‌استخوان: با استخوان آبدارتر می‌ماند، بی‌استخوان زودتر خشک می‌شود، و منو معمولاً نمی‌گوید کدام را می‌دهد.
- سلطانی: یک سیخ کوبیده و یک سیخ برگ کنار هم. گران‌ترین خط منوست و بیشتر تصمیمی دربارهٔ اندازه است تا دربارهٔ طعم.
- بشقاب مخلوط: هر آشپزخانه تعریف خودش را دارد و ترکیبش ثابت نیست. بیشتر جاها آن را برای دو نفر می‌چینند و از سفارش جداگانهٔ همان سیخ‌ها ارزان‌تر درمی‌آید، ولی «مخلوط» برای یک نفر گاهی یعنی سیخ‌های کوچک‌تر.
سر میز هم چیزهایی هست که کسی توضیحشان نمی‌دهد: سماقِ آن ظرف کوچک برای پاشیدن روی برنج و کباب است نه برای تزیین، و گوجهٔ کبابی را با پشت چنگال له می‌کنند و با برنج می‌خورند.
برنج: چلو کنار غذا، پلو با غذا، و تهدیگی که باید بخواهید
چلو برنج سفید بخارپز است که کنار غذا می‌آید؛ چلوکباب یعنی سیخ‌ها با یک بشقاب برنج ساده در کنارشان. پلو یعنی برنج با چیز دیگری پخته شده و خودش غذاست: باقالی‌پلو با شوید و باقالی که معمولاً با ماهیچه می‌آید، زرشک‌پلو که تقریباً همیشه با مرغ است، عدس‌پلو، شیرین‌پلو. اگر روی منو «پلو» نوشته، برنج را جدا سفارش ندهید.
تهدیگ لایهٔ برشتهٔ کف دیگ است و خودبه‌خود در بشقاب نمی‌آید. همان اول همراه سفارش بخواهیدش، نه آخر غذا، چون هر دیگ یک ته دارد و تا شب تمام می‌شود. در خیلی از جاها خط جداگانه‌ای با قیمت خودش است، و گاهی به عنوان پیش‌غذا با قیمه یا کشک روی آن می‌آید. تهدیگ برنجی، سیب‌زمینی و نانی هم سه چیز متفاوت‌اند، پس اگر فرق می‌کند بپرسید کدامش را می‌زنند.
خورش‌ها، و اینکه اول کدام را امتحان کنید
دیگ خورش را صبح بار می‌گذارند و به اندازهٔ همان روز می‌پزند، پس رسیدن دیروقت گاهی یعنی یکی‌شان دیگر نیست. سه تا تقریباً همه‌جا هستند:
- قیمه: لپه، رب گوجه و لیمو عمانی، با سیب‌زمینی سرخ‌کردهٔ خلالی روی آن. ملایم‌ترینشان و بهترین شروع برای کسی که تا حالا خورش ایرانی نخورده است.
- قرمه‌سبزی: سبزی سرخ‌شده، لوبیا و گوشت، تیره و ترش. آن ترشیِ خاص از لیمو عمانی می‌آید. اگر فقط یک غذا را امتحان می‌کنید تا بفهمید این آشپزخانه چطور می‌پزد، همین است.
- فسنجان: گردوی ساییده و رب انار، غلیظ و تیره، معمولاً با مرغ. شیرین باشد یا ترش سلیقهٔ آشپز است و از جایی تا جای دیگر واقعاً فرق می‌کند، پس پیش از سفارش بپرسید مال آن‌ها به کدام طرف می‌زند.
همین ترتیب، ترتیب خوبی برای آشنا شدن با آن‌هاست. خورش را هم قاشق‌قاشق روی برنج می‌ریزند، نه یک‌باره روی کل بشقاب.
آش و سوپ برای شروع، و دیزی که خودش یک وعده است
آش رشته، با رشته و سبزی و لوبیا و کشکی که رویش می‌ریزند، شروع خوبی است ولی سبک نیست: یک کاسه برای هر نفر پیش از کباب زیادی است و یکی دو کاسه برای وسط میز کافی است. سوپ جو ملایم‌تر است و همان چیزی است که روی منوی آلمانی در ستون پیش‌غذا می‌بینید. کشک لبنی است، پس اگر لبنیات نمی‌خورید بگویید بدون کشک بیاورند.
دیزی، که آبگوشت هم می‌گویندش، در دیگچهٔ سنگی خودش می‌آید، با یک گوشت‌کوب، یک کاسهٔ خالی و نان. طرز خوردنش بخشی از خود غذاست: اول آبش را در کاسه می‌ریزند و نان را تکه‌تکه در آن می‌ریزند و همان را می‌خورند؛ بعد گوشت و نخود و لوبیا و سیب‌زمینی را می‌کوبند و با نان و پیاز خام و ترشی می‌خورند. اگر بار اولتان است همین را بگویید؛ ترتیبش کمی جا به جا فرق دارد و توضیح دادنش کاری ندارد. و چون دیزی ساعت‌ها می‌پزد، خیلی از آشپزخانه‌ها فقط روزهای مشخصی از هفته آن را دارند و بعضی فقط ظهرها. قبل از راه افتادن بپرسید کدام روز.
نوشیدنی: دوغ، شربت، و چایی که بعد از غذا می‌آید
- دوغ: نوشیدنی ماست، شور و نه شیرین، گاهی گازدار و گاهی با نعنا. دوغ خانگی و دوغ بطری یک چیز نیستند، پس بپرسید کدام را می‌ریزند.
- شربت: سکنجبین، آلبالو، بهارنارنج؛ سرد و شیرین، و جایگزین معمول برای کسی که دوغ به مذاقش خوش نیامده.
- چای: بعد از غذا می‌آید نه با غذا، در استکان کوچک و با نبات یا قند. بعضی جاها مهمانتان می‌کنند و بعضی جاها روی صورت‌حساب می‌آید.
- آب: در آلمان آب لوله‌کشی خودبه‌خود روی میز نمی‌آید. آب بطری سفارش می‌دهید، هزینه دارد، و از شما می‌پرسند گازدار یا بدون گاز.
- الکل: بعضی از این رستوران‌ها آبجو و شراب می‌دهند و بعضی اصلاً نمی‌دهند، و هیچ‌کدام هم عجیب نیست. اگر برای شبی که برنامه‌ریزی می‌کنید فرق می‌کند، موقع رزرو بپرسید.
اندازهٔ پرس، و اینکه شریکی خوردن اینجا عادی است
پرس‌ها بزرگ‌اند. یک بشقاب کباب با برنجش یک وعدهٔ کامل است و برای بیشتر آدم‌ها یک پیش‌غذای اضافه رویش هم زیاد می‌شود. پیش‌غذاها هم برای یک نفر ساخته نشده‌اند: ماست و خیار، سالاد شیرازی، کشک بادمجان و میرزاقاسمی وسط میز می‌آیند و همه از همان‌ها برمی‌دارند، پس دو سه تا برای کل میز سفارش بدهید نه یکی برای هر نفر. خواستن نیم‌پرس برای بچه‌ها، ظرف برای بردن باقی‌ماندهٔ غذا، و یک سیخ اضافه به جای یک پرس کامل دوم هم کاملاً عادی است. فهرست دسر رستوران‌ها معمولاً کوتاه است، و بستنی سنتی و فالوده را مطمئن‌تر در کافه‌ها و شیرینی‌فروشی‌ها پیدا می‌کنید.
وقت تماس چه بپرسید
- دیزی کدام روزها بار گذاشته می‌شود، اگر اصلاً برای دیزی می‌روید.
- امشب تهدیگ هست یا نه، و می‌شود همراه سفارش کنار گذاشتش.
- امروز کدام خورش‌ها پخته شده و تا کی احتمالاً می‌ماند.
- بشقاب مخلوط امشب چه سیخ‌هایی دارد و برای یک نفر چیده می‌شود یا برای دو نفر.
- جوجه با استخوان است یا بی‌استخوان.
- سفارش را سر میز می‌گیرند یا جلوی صندوق، و اگر برایتان مهم است، الکل سرو می‌کنند یا نه.
- یاب اینفای هیچ‌کدام از این‌ها را بررسی نمی‌کند، پس خودتان بپرسید و در جای لازم مدرک را ببینید.
انتخاب از میان این فهرست
هر نظری که اینجا می‌خوانید گزارش یک شب است، نه حکم دربارهٔ یک آشپزخانه. آشپزخانه شب بد هم دارد: سالن پر، سیخی که زیاد روی آتش مانده، یا تنها کسی که آن غذا را خوب می‌پزد و آن شب نبوده. چند نظر تازه کنار هم بیشتر به کارتان می‌آید تا هر نظر تکی؛ اگر آخرین چند نظر همه روی یک نکته دست گذاشته‌اند، آن دیگر بدشانسی نیست. و یک نظر پنج‌ساله، هر قدر هم تعریف کرده باشد، ممکن است دربارهٔ جایی باشد که فقط تابلویش همان مانده: این کسب‌وکارها دست به دست می‌شوند و آشپزخانه با صاحب جدید عوض می‌شود. اول به تاریخ نگاه کنید، بعد به ستاره‌ها.
یاب اینفای هرگز فاش نمی‌کند چه کسی صفحه‌ای را باز کرده، شماره‌ای را دیده یا زنگ زده است؛ نه ما این را نشان می‌دهیم و نه صاحب رستوران چنین چیزی می‌بیند. تنها چیزی که عمومی می‌ماند نظری است که خودتان می‌نویسید، با همان نامی که برای خودتان انتخاب می‌کنید. شمارهٔ هر رستوران هم پشت دکمهٔ «نمایش راه تماس» است و شما را مستقیم به خود آنجا وصل می‌کند.
اگر هنوز مطمئن نیستید که دنبال رستوران هستید یا چیز دیگری، صفحهٔ غذا و نوشیدنی بالاسر همهٔ این‌هاست. طرز کار خود سایت در پرسش‌های متداول توضیح داده شده، و اگر رستوران مال خودتان است، کسب‌وکارتان را اضافه کنید.
پرسش‌های پرتکرار
تعداد رستوران‌ها ایرانی چقدر است؟
۱۹۲ رستوران در یاب اینفای ثبت شده است. این تعداد آن چیزی است که ما داریم، نه تعداد واقعی که بیشتر است.
در کدام مناطق پستی؟
۱۹۲ رستوران ثبتشده در یاب اینفای در ۹۲ منطقهٔ پستی و ۱۵۴ کد پستی مجزا پراکندهاند.