سلامت روان فارسی‌زبان در برلین

این صفحه روان‌درمانگران، روان‌پزشکان و متخصصان سلامت روان فارسی‌زبان ثبت‌شده در برلین را نشان می‌دهد. اینکه درمان روان در آلمان چطور کار می‌کند در صفحهٔ سلامت روان توضیح داده شده است. متن زیر فقط دربارهٔ برلین است.

در وضعیت اورژانسی با 112 تماس بگیرید. بیرون از ساعت کاری مطب‌ها، شمارهٔ کشوری کشیک پزشکی 116117 است. برای گفت‌وگوی رایگان و شبانه‌روزی در بحران، خط TelefonSeelsorge با شماره‌های 0800 1110111 و 0800 1110222 و 116 123 در دسترس است. این صفحه فقط یک فهرست است و جای خدمات اورژانسی را نمی‌گیرد.

نشان «تأییدشده» چه می‌گوید و چه نمی‌گوید

نشان «تأییدشده» فقط یک چیز را می‌گوید: یک شخص واقعی پشت این پروفایل است و خودش آن را اداره می‌کند. یاب اینفای مدرک، مجوز، سابقه یا صلاحیت هیچ‌کس را بررسی نمی‌کند، و این نشان خریدنی هم نیست. پروانهٔ روان‌درمانگران را اتاق روان‌درمانگران برلین (Psychotherapeutenkammer Berlin) نگه می‌دارد، و بیمهٔ خودتان هم می‌تواند بگوید کسی با بیمه قرارداد دارد یا نه.

وقتی هیچ درمانگر قراردادی جا ندارد، راه دیگری هست

این مهم‌ترین چیزی است که می‌شود در این باره دانست و بیشتر مردم هرگز نمی‌شنوند.

شمار درمانگرانی که با بیمهٔ عمومی قرارداد دارند محدود است و انتظار می‌تواند ماه‌ها طول بکشد. اما قانون می‌گوید اگر بیمه نتواند درمانی را که لازم است و تعویق‌بردار نیست به موقع فراهم کند، شما می‌توانید سراغ درمانگری بدون قرارداد بروید و هزینه را از بیمه بگیرید. به این روش بازپرداخت هزینه می‌گویند و پایه‌اش در قانون بیمهٔ اجتماعی است.

مسیرش مدرک لازم دارد و همان مدرک کار را پیش می‌برد. تماس‌هایتان با درمانگران را یادداشت کنید: تاریخ، نام مطب و جوابی که دادند. چند جواب رد کتبی یا پیامکی بگیرید. بعد درخواست را همراه با توصیهٔ درمانی از یک درمانگر دارای پروانه به بیمه بدهید.

دو چیز را از پیش بدانید. بیمه‌ها اغلب اولین درخواست را رد می‌کنند و گاهی می‌گویند باید از مرکز نوبت‌دهی استفاده کنید، در حالی که آن مرکز فقط جلسهٔ مشاوره و درمان فوری را می‌دهد و نه دورهٔ درمان. رد شدن پایان کار نیست و می‌توانید با مهلتی که روی نامه نوشته شده اعتراض کنید.

برلین بزرگ است و همین جست‌وجو را هم آسان و هم خسته‌کننده می‌کند

بزرگ‌ترین گروه ثبت‌شدهٔ فارسی‌زبان این حوزه در برلین است، ولی همین یعنی تماس‌های زیاد و جواب‌های پراکنده. برای اینکه انرژی‌تان تمام نشود، جست‌وجو را مثل یک کار برنامه‌ریزی کنید.

فهرستی بسازید، هفته‌ای یک بار زنگ بزنید، و ساعت تماس تلفنی هر مطب را یادداشت کنید، چون بیشتر درمانگران فقط در بازهٔ مشخصی از روز تلفن جواب می‌دهند. در این فهرست بخشی هم هست که درمانگران آنلاین را نشان می‌دهد، و برای کسی که رفت‌وآمد هفتگی در شهری به این بزرگی برایش سنگین است، همان می‌تواند راه‌حل باشد.

پیش از شروع بپرسید

• با بیمهٔ عمومی قرارداد دارید یا کارتان از راه بازپرداخت هزینه پیش می‌رود؟
• جلسهٔ مشاورهٔ اولیه دارید و چقدر باید منتظر بمانم؟
• درمان به فارسی انجام می‌شود یا فقط ارزیابی اول؟
• فهرست انتظار دارید و معمولاً چقدر طول می‌کشد؟
• یاب اینفای هیچ‌کدام از این‌ها را بررسی نمی‌کند، پس خودتان بپرسید و در جای لازم مدرک را ببینید.

اگر این فهرست جوابتان را نداد

برای درمان به زبان مادری، آنلاین گزینهٔ جدی است و لازم نیست درمانگر در شهر شما باشد. فهرست شهرهای دیگر را هم در همین سایت ببینید و در تماس بپرسید جلسهٔ ویدیویی انجام می‌دهند یا نه. اگر انتظار طولانی شد، مسیر بازپرداخت هزینه را که بالا آمد جدی بگیرید.

نظر دادن و حریم خصوصی

این بخش اینجا مهم‌تر از هر جای دیگری است. ما هرگز ذخیره یا نشان نمی‌دهیم چه کسی پروفایلی را باز کرده یا با چه کسی تماس گرفته است. فقط نظری که خودتان بنویسید عمومی می‌شود، با نامی که انتخاب می‌کنید.

اگر تصمیم به نوشتن گرفتید، از وضعیت خودتان چیزی ننویسید. نام کوتاه بگذارید و به چیزهایی بپردازید که به درمان شما اشاره نمی‌کند. مدت انتظار، اینکه تلفن جواب داده شد یا نه، و اینکه شرایط و هزینه از اول روشن بود. دربارهٔ کیفیت درمان داوری نکنید، چون درمان روان برای هر کس متفاوت پیش می‌رود و نظر شما دربارهٔ آن راهنمای خوبی برای نفر بعد نیست.

فهرست کامل را در سلامت روان ببینید.