متخصصان گوش، حلق و بینی فارسی‌زبان

گوش و حلق و بینی در آلمان یک تخصص واحد است و تابلوی روی در می‌نویسد HNO، کوتاه‌شدهٔ Hals-Nasen-Ohren-Heilkunde. دامنه‌ای که پشت این سرنام کوتاه جا گرفته بیشتر مردم را غافلگیر می‌کند: شنوایی و خودِ گوش، تعادل و سرگیجه، بینی و سینوس‌ها، حساسیت، حلق و حنجره و صدا، خرخر و تنفس در خواب، و غدد بزاقی، همه سراغ یک پزشک. این فهرست زیرشاخه ندارد، پس بپرسید هر مطب در عمل کدام بخش را کار می‌کند؛ بخش زیادی‌اش به تجهیزات بند است.

در وضعیت اورژانسی و خطر جانی با شمارهٔ 112 تماس بگیرید. بیرون از ساعت کار مطب‌ها، خدمات پزشکی کشیک روی شمارهٔ 116 117 پاسخ می‌دهد و می‌تواند در گرفتن نوبت هم کمک کند. این صفحه فقط یک فهرست راهنماست و خدمات اورژانسی نیست.

نشان «تأییدشده» چه می‌گوید و چه نمی‌گوید

نشان «تأییدشده» فقط یک چیز را می‌گوید: یک شخص واقعی پشت این پروفایل است و خودش آن را اداره می‌کند. یاب اینفای مدرک، مجوز، سابقه یا صلاحیت هیچ‌کس را بررسی نمی‌کند، و این نشان خریدنی هم نیست.

شنوایی‌سنجی تا حدی آزمون زبان است

ارزیابی شنوایی چند آزمون است: صداهای خالص از راه هدفون (Tonaudiometrie)، فشار گوش میانی (Tympanometrie)، و آزمونی که کلمه پخش می‌شود و شما تکرارش می‌کنید (Sprachaudiometrie). بخش کلمه‌ها به آلمانی اجرا می‌شود، و پژوهش‌ها روی کسانی که به زبان دوم آزمون داده‌اند یک‌دست است: نتیجه پایین‌تر از چیزی درمی‌آید که همان گوش‌ها در زبان اول به دست می‌آورند، یعنی آن عدد به همان اندازه که دربارهٔ گوش شماست دربارهٔ آلمانی شماست. پیش از این بخش بگویید آلمانی زبان اول شما نیست، و بعد بپرسید بخش صداهای خالص چه نشان داد.

پول سمعک واقعاً چطور پرداخت می‌شود

چهار طرف، به همین ترتیب: پزشک نیاز را تشخیص می‌دهد و نسخه می‌نویسد، متخصص سمعک (Hörakustiker) دستگاه را تنظیم می‌کند، بیمه مبلغی ثابت می‌پردازد، و هر چه بالاتر از آن باشد از جیب خودتان است. آن مبلغ ثابت بیشتر از تصور مردم را می‌خرد: یک دستگاه کامل و کارآمد، به‌علاوهٔ تمام خدمت متخصص سمعک روی آن، از جمله امتحان کردن چند دستگاه در برابر هم در طول چند هفته. هر متخصص سمعک باید دست‌کم یک دستگاه در همان سطح تحت پوشش پیشنهاد بدهد که جز پرداخت قانونی نسخه چیزی بابتش نمی‌دهید. پس در یک جلسه هر دو را بخواهید، دستگاهِ تحت پوشش و گران‌ترِ پیشنهادی، و تفاوت قیمت را پیش از تصمیم کتبی بگیرید. بعد از بیمه بپرسید، نه از فروشگاه، که مبلغ امروزش چقدر است و بابت دستگاه بعدی از کِی می‌پردازد.

بچه‌ها: شنوایی مقدم بر گفتار است

هر نوزادی در آلمان از سال ۲۰۰۹ حق غربالگری شنوایی رایگان دارد، معمولاً در روزهای اول و در معاینهٔ U1 یا U2، و شنوایی در معاینه‌های دوره‌ای بعدی هم بررسی می‌شود. بعد از آن بیشتر برای این‌ها می‌آیند: مایعی که پشت پردهٔ گوش می‌ماند و هفته‌ها شنوایی را کم می‌کند، گوشی که پشت سر هم عفونت می‌گیرد، و بزرگی لوزه‌ها یا لوزهٔ سوم.

یک تلهٔ واژگانی: وقتی مطب آلمانی دربارهٔ بچه از Polypen حرف می‌زند، تقریباً همیشه منظورش لوزهٔ سوم است، همان بافت پشت بینی، نه پولیپ داخل بینی.

دربارهٔ ترتیب: متخصص کودکان ارجاع را می‌نویسد، پس از همان‌جا شروع کنید؛ معاینهٔ گوش و راه هوایی و شنوایی‌سنجی در اندازهٔ بچه کار مطب گوش و حلق و بینی است. بچه‌ای که دیر حرف می‌زند دلیلی است برای بررسی شنوایی: کار روی گفتار بدون دانستن اینکه بچه چه می‌شنود نیمه‌کور پیش می‌رود. سراغ متخصصان کودکان و گفتاردرمانگران بروید.

حساسیت فصلی: نوبتش کار زمستان است

تشخیص یعنی تست پوستی روی ساعد و آزمایش خون برای پادتن‌های مشخص. مطب‌ها همان هفتهٔ آمدن گرده پر می‌شوند، پس چند ماه پیش از فصل خودتان نوبت بگیرید، نه صبح اولین روز بد. حساسیت‌زدایی (Hyposensibilisierung، یا ایمنوتراپی اختصاصی) یک دوره است نه یک درمان: حدود سه سال، به شکل تزریق در مطب یا قطره و قرصی که در خانه مصرف می‌شود. اینکه بشود آن را میان فصل شروع کرد به فرآورده بند است، پس بپرسید. پیش از قبول بپرسید شما را به چه متعهد می‌کند: سالی چند نوبت، در چند سال، و بیمه چه مقدارش را می‌پردازد. حساسیت سر و کارش با متخصصان پوست و برای ریه با متخصصان ریه هم هست.

سرگیجه: پیش از رفتن بنویسیدش

هیچ چیزی که به نوبت سرگیجه ببرید به اندازهٔ یادداشتی که در خانه نوشته‌اید نمی‌ارزد: بیشترِ ارزیابی روی همان توصیف بنا می‌شود و بازسازی دقیقش در اتاق معاینه سخت است. بنویسید از کِی شروع شد، هر حمله چقدر طول می‌کشد (چند ثانیه، چند دقیقه یا چند ساعت، و تفاوتش مهم است)، وقت شروعش مشغول چه کاری بودید، و چه دارویی مصرف می‌کنید. سرگیجه را تخصص‌های دیگری هم بررسی می‌کنند، پس بپرسید این مطب آن را سهم خودش می‌داند.

صدا و حلق، اگر صدا ابزار کار شماست

معلم‌ها، مراقب‌ها، کارمندهای مرکز تماس، مترجم‌ها و خواننده‌ها سهم مشخصی در این گوشه دارند، و آلمان آن را رشتهٔ جدایی می‌داند: صدا و شنوایی کودکان تخصص مستقل خودشان را دارند، Phoniatrie und Pädaudiologie، که صدای اهل حرفه‌های گفتاری را هم پوشش می‌دهد. هر مطبی این عنوان را ندارد، پس آن را به اسم بپرسید. معاینه معمولاً نگاه کردن به تارهای صوتی با آندوسکوپ است. گرفتگی صدایی که برطرف نمی‌شود دلیلی است برای دیده شدن، نه برای صبر بیشتر، و اینکه چقدر زیاد است پرسشی برای خود مطب است.

خرخر و خواب روی چند نوبت جدا پیش می‌رود

انتظار یک مسیر را داشته باشید، نه یک ویزیت. بخش گوش و حلق و بینی راه هوایی بالا را معاینه می‌کند، همان جایی که در خواب تنگ می‌شود. قدم بعدی معمولاً دستگاهی است که برای یک شب به خانه می‌برید و جریان هوا، اکسیژن، نبض و صدای خرخر را در تخت خودتان ثبت می‌کند. اگر آن ثبت پرسشی پیش بیاورد که جوابش را ندارد، ارجاع به آزمایشگاه خواب (Schlaflabor) می‌آید برای شبی که همان‌جا ثبت می‌شود، نوبتی جداگانه در جایی دیگر با صف انتظار طولانی خودش. در همان نوبت اول بپرسید مطب ثبت خانگی را خودش انجام می‌دهد یا نه، و صف آزمایشگاهش چقدر است.

زیر پوشش بیمه یا از جیب خودتان: پیش از قبول بپرسید

کنار آن چیزی که بیمهٔ عمومی می‌پوشاند، مطب‌ها خدماتی هم پیشنهاد می‌کنند که خودِ بیمار پولش را می‌دهد، به آلمانی individuelle Gesundheitsleistungen و به‌اختصار IGeL. قاعده به سود شماست: چنین خدمتی به توافقی کتبی نیاز دارد که پیش از درمان بسته شده و هزینهٔ مورد انتظار در آن آمده باشد؛ بدون آن معمولاً الزامی به پرداخت ندارید. پس یک جمله را آماده داشته باشید: این زیر پوشش بیمهٔ من است یا IGeL، و اگر IGeL است، قیمتش را از قبل کتبی بدهید. پوشش از بیمه‌ای به بیمهٔ دیگر تفاوت دارد و عوض می‌شود، پس با بیمهٔ خودتان تأیید کنید.

هنگام تماس این‌ها را بپرسید

• مطب در عمل روی کدام‌یک از این حوزه‌ها تمرکز دارد.
• شنوایی‌سنجی را در خود مطب انجام می‌دهند و اتاقک عایق صدا دارند یا نه.
• بچه می‌پذیرند یا نه، و از چه سنی.
• تست حساسیت و حساسیت‌زدایی را خودشان پیش می‌برند یا نه.
• یاب اینفای هیچ‌کدام از این‌ها را بررسی نمی‌کند، پس خودتان بپرسید و در جای لازم مدرک را ببینید.

مطب کجاست، و این فهرست را چطور بخوانید

تقریباً همهٔ این کار حضوری است، پس شهر شما اینجا به شکلی مهم است که برای کارِ تلفنی مهم نیست، و رفتن به یک شهر آن‌طرف‌تر برای نوبت اول اغلب معقول است. پیوندهای شهر زیر نتایج به برلین، هامبورگ، کلن، اشتوتگارت، اوبرتسهاوزن، دارمشتات، ماربورگ و نویس می‌رسند.

نظرها را برای چیزهایی بخوانید که یک مراجع می‌تواند داوری کند: نمودار شنوایی توضیح داده شد یا فقط بایگانی، هزینهٔ خارج از پوشش پیش از انجام کار گفته شد یا بعدش، و مطب با بچهٔ ترسیده چطور رفتار کرد. هیچ‌کدام داوری دربارهٔ مهارت پزشکی نیست. حریم خصوصی در هر دو جهت: یاب اینفای هیچ‌وقت نشان نمی‌دهد چه کسی صفحه‌ای را دیده، شماره‌ای را باز کرده یا تماس گرفته؛ و نظری که می‌نویسید عمومی است، با نامی که خودتان برمی‌گزینید.

شمارهٔ هر پروفایل پشت دکمهٔ «نمایش راه تماس» است و به خود مطب می‌رسد، نه به ما. برای راه ورود سراغ پزشکان و پزشکان عمومی بروید، و برای درمان‌های همراه سراغ خدمات پیراپزشکی. پرسش‌های متداول کار این سایت را توضیح می‌دهد، و اگر خودتان مطب دارید، کسب‌وکارتان را اضافه کنید.